Bericht:

21:02 17-04-2018
Piet Buitelaar
Begin 1963 uit Den Helder vertrokken. Onder een dikke laag ijs. Oversteek via Madeira. Leuke herinneringen aan het voetbal-elftal onder de waanzinnig enthousiaste leiding van Kplmach. E. van Soest. We gingen zelfs in trainingskamp op Eagle Beach. Op zee het bericht, dat Kennedy vermoord was. Reis met charmante ondeugd in Cartagena. Later een gezellige tijd gehad op Parera. Verdrietig naar huis in September 1964, ik was waanzinnig verliefd geworden. Nog een kleine 2 jaar tot einde contract 9 Aug. 1966 gediend (gevierd).
13:36 04-04-2018
Joes Wanders
Een stukje uit de memoires van Joes, naar aanleiding van het vlagincident in Paramaribo.
Ik citeer:

"Alle Hens voor de boeg"
Mijn droom om te kunnen varen was bijna geeindigd in een nachtmerrie toen ik me in 1965, (tijdens mijn term op Curaçao) aan boord van Hr.Ms. Dubois in Paramaribo bevond vanwege het koninklijk bezoek aan het toen nog Nederlandse gebiedsdeel Suriname. Ik was 21 en onbezonnen....
Het schip lag voor anker op de Surinamerivier voor het gouvernementsgebouw. Het had dagen achtereen hevig geregend en de hitte op het dek was beklemmend. Je had het gevoel constant onder de warme douche te staan. Mijn maten en ik zelf waren dan ook opgetogen toen we met de sloep aan wal konden gaan om wat vertier te zoeken,korte witte broek, T-shirt met blauwe rand en wit petkapje, kortom: tropentenue. Na een vermakelijke kroegentocht en veel op hol geslagen vrouwenharten, kwamen we tegen de avond langs een grote houten kerk in de hoofdstraat gelegen. Voor de kerk stond een hoge vlaggemast waaraan een enorme Surinaamse vlag wapperde en dat al ver na zonsondergang. Onaanvaardbaar voor een vlaggefiel zoals ik en met de nodige ceremonie haalde ik met mijn maat de vlag naar beneden. Ik verborg de vlag onder mijn T-shirt en nam haar mee aan boord met de bedoeling de volgende dag het doek terug te brengen. Het pakte anders uit. Vanwege het koninklijke bezoek werd de vlag al snel gemist. De adjudant van de koningin zou de Comdt. H.S. Vreedenburg gemaand hebben het incident intern op te lossen en dat deed hij. Kennelijk wist hij al dat de dader aan boord moest zijn. Later kwam ik erachter dat mijn maat die eigenlijk medeplichtig was, mij verlinkt had.
De volgende morgen was het " Alle hens voor de boeg” voor het stelen van een Surinaamse vlag. Op het stelen van een vlag en zeker van een bevriende natie, staat een zeer hoge straf. De hele bemanning kreeg een passagiersverbod. De vlag (210 x 70 cm) ongemerkt terug bezorgen, was dus uitgesloten. Wat te doen? Ik hield wijselijk rekening met kastinspectie en dus verborg ik de vlag ergens in de machinekamer. En inderdaad, mijn chef Hoofd machinekamer (HMK) Van Duivendijk, gaf de opdracht mijn dekkast te inspecteren, zonder resultaat. Alles werd overhoop gehaald en helaas heeft mijn trouwe scheepsmaatje Henkie daarbij de benen genomen. Henkie, bijgenaamd Speedy, was mijn kastgenoot en wist bij de kakkerlakkenraces aan dek heel wat medailles in de wacht te slepen. De kajoe (timmerman aan boord) had speciaal voor deze races een grote bak getimmerd met vijf gaten erin. Wiens kakkerlak het eerst aan het einde van de goot was, had gewonnen. Op weg naar de eindstreep, mocht de kakkerlak drie keer gekieteld worden om de vaart erin te houden. Spijtig genoeg heb ik Henkie na de kastinspecties nooit meer terug gezien.
Toen ik na drie dagen geen mogelijkheid had gezien om de vlag terug te brengen en ik de hele bemanning al die tijd aan boord had gehouden, besloot ik met de vlag onder mijn arm naar mijn HMK te gaan. Hij beweerde dat hij allang wist dat ik hem had: "We gaan hem bij de rechtmatige eigenaar terug brengen". Dus na de vlag gewassen en gestreken te hebben ging ik begeleid door. Duivendijk, de dominee en de militaire politie, de wal op waar een jeep klaar stond om ons naar de betreffende kerk te brengen met de vlag onder mijn arm, netjes opgevouwen in een vetvrije zak,
Na enig zoeken, werden we vriendelijk onthaald door een geestelijke die zich verheugd toonde met de terugkeer van de vlag en mij vaderlijk toesprak met de woorden: "Val niet weer in verderf, mijn zoon!" Ik dacht dus er goed vanaf gekomen te zijn maar de Comdt. dacht er anders over en het vonnis van de scheepsraad luidde: tien dagen streng aan de wal. Ik mocht mijn 'zakje naai' en schrijfgerei meenemen. Tien dagen echt op water en brood en een rookverbod. Mijn HMK had mij nog aangeraden te zeggen dat ik dronken was maar toen de scheepsraad mij die vraag stelde, antwoordde ik doodnuchter: "Ik was niet dronken", niet wetende dat ik dan een lichtere straf gekregen zou hebben.
Mijn vijf -sterren hotel was een hoog hok van 2 bij 3 meter, afgesloten met een stalen deur met kijkgaatje. Het bed bestond uit vier spijlen waar een lekke klamboe aan hing. Het matras was gevuld met stro maar dat was niet het ergste, dat hadden we aan boord ook.
De ellende begon pas echt toen de deur achter me dicht sloeg en er zware sloten op gingen. Ik kreeg het spaansbenauwd, een aanval van claustrofobie, terug te leiden naar mijn kinderjaren toen ik regelmatig en geheel onterecht door mijn vader enkele uren in een donkere kast werd opgesloten, Ik kreeg als oudste in het gezin altijd de schuld als mijn zussen problemen hadden.
Naast de deur hing een bel voor als ik naar de wc moest, maar daar werd niet of nauwelijks op gereageerd. Wanhopig en om mijn gedachte te verplaatsen, pakte ik mijn schrijfblok en ben gaan tekenen, alles wat er in mijn hoofd op kwam, behalve mijn cel, Het was alsof ik in een andere dimensie terecht kwam. Ik tekende ruimteschepen, mechanische constructies, technische schema's etc. Ik tekende me vrij. Ik tekende mijn toekomst, het hele bloknoot vol.
Na een bezoek van de VLOP en de VLAM (Vlootpredikant en Vlootaalmoezenier) mocht de deur van mijn cel open blijven. Nu keek ik tegen tralies aan maar ik had tenminste lucht en licht.
Inmiddels hadden de lokale media uitgebreid ruchtbaarheid gegeven aan het voorval en dat was ook de dochter van de gouverneur ter ore gekomen. Ze werd nieuwsgierig naar de 21- jarige jongeling die nu zijn straf uit moest zitten in een bedompt celletje dat al jaren leeg stond.
Achter in mijn cel zat er hoog in de muur een luchtgaatje waardoor ik, staande op de speilen van mijn bed, op de paleistuin van de Gouverneur kon kijken. Tot twee keer toe zocht de dochter van de gouverneur contact met mij via dit luchtgaatje, de eerste keer voor een eitje wat precies door het gaatje kon, de tweede keer voor een `date`. En die kwam er!
Na tien dagen kwam ik lijkwit en verdwaasd terug aan boord. De Comdt. Vreedenberg had toch een beetje met me te doen. Ik kreeg van de "ouwe" een paar pakjes zware shag en vrij van wacht. We hadden nog een lang weekend voor de boeg voor vertrek. Onmiddellijk belde ik de dochter van de gouverneur die mij met de auto van haar vader (met of zonder standaard dat weet ik niet meer) op kwam halen voor een lang weekend. Niemand aan boord begreep hoe ik dat geflikt had. Waarschijnlijk vragen ze zich dat nog steeds af. In elk geval maakte het weekend de tien dagen dubbel en dwars goed,
Helaas heb ik haar nooit meer terug gezien en Henkie ook niet.
19:02 02-01-2018
Gerard Dijkhorst
ben ik okt. '64 vanaf Parera op Dubois geplaatst, prachttijd gehad, heb vnl. reling vervangen, was ketting, werd bekleed staaldraad, m.i. werkverschaffing,haha mooie havens; puorto rico, panama, Barbados etc..denk er met plezier aan terug, terug in holland geplaatst op visserijinspectie, ook goeie tijd, tot eind diensttijd april 67
13:54 23-11-2017
willem wilhelmus
heb de term met de Amsel gemaakt en over gestapt op de Dubois om hem thuis te varen.
ik was mach.1om en zat in de koudeboel als olieboer
we waren 22 dec.1965 terug in Den Helder.
hele mooie tijd gehad
groeten aan alle bekende en een gezond 2018.
02:03 21-05-2017
Krijn Bakker
Heb zelf zo'n beetje de zelfde reis gemaakt in 1954 met Hr. Ms. van Zijll naar Korea
Wat een geweldige schepen zijn dat ik op alle 5 de Fregatten gevaren tijdens mijn diensttijd als machinist 1 olieman
Ben als stoker 2 in 1954 weg gegaan naar Korea en als stoker 1 olieman in 1955 terug gekomen
Voor mij nog steeds de zeewaardigste schepen die we ooit hebben gehad al noemde ieder een de vreselijke Amerikaanse slingerbakken
Ik heb ook op de Marnix gevaren en later op mijnenveger als duikers vaartuig en daar mijn diensttijd op uit gedient
18:16 25-04-2017
Ben Broek
Beste Arie en allemaal,

ik bewaar hele goede herinneringen aan mijn tijd aan boord HrMs Dubois.
In de west eerst walstation, na een aantal maanden overplaatsing fregat Dubois.
maart 1963 vertrokken uit Nederland met Prins der Nederlanden.
Radiotelegrafist 1 Ben Broek.
20:51 31-01-2017
jan van willigen
Bij deze alle maten van de dubois wil ik allen alsnog een gelukkig 2017 toe wensen. Ben blij dat het via dit nieuwe gastenboek weer kan , heb het wel even gemist maar gelukkig krijgt arie het voor elkaar om het weer te openen. Ik was inde west met de dubois rond 1964 en wil graag verder contact onderhouden met jongens uit die periode. Heb contact met een paar maar als het kan wil ik dat graag uitbreiden. jan van willigen matroos radiopeiler plot foto in smoelenboek
 
Ad
14:26 30-12-2016
Arie Krijgsman, web
Alle bezoekers van mijn website wil ik vooralsnog bedanken voor uw bezoek. Langs deze weg wil ik een ieder een hele fijne jaarwisseling toewensen en een gezond 2017 voor u zelf en een ieder die u dierbaar is !
16:35 27-12-2016
Angelique Goudriaan
Beste allemaal,
Ik ben momenteel bezig om het fotoalbum van mijn vader, Roel Goudriaan (1932-2005, dienstnummer 40883) te digitaliseren. Hierbij heb ik een groot aantal foto's van zijn periode op Hr. Ms. Dubois. Hoe kan ik die bij jullie krijgen?
Met vriendelijke groet,
Angelique Bangert-Goudriaan
20:07 04-12-2016
webmaster
Dit gastenboek is nieuw opgezet.